Ważnym czynnikiem bezpieczeństwa ruchu jest widoczność przeszkód na drodze. Po zmierzchu oświetlenie sztuczne winno zapewnić widoczność przeszkód, które mogą być niebezpieczne, w odległości równej co najmniej odległości widoczności na zatrzymanie. Najmniejsza przeszkoda niebezpieczna, którą kierowca powinien dostrzec w tej odległości, jest nazywana przeszkodą krytyczną. Przeszkodą tą jest przedmiot o przekroju kwadratowym, którego bok ma wymiar 0,2 m. Aby jednak kierowca mógł dostrzec tę przeszkodę, musi ona znajdować się na poziomie lub wyżej progu widoczności.

Przy stacjonarnym oświetleniu dróg ważnych dla ruchu samochodowego dąży się do uzyskania największej luminancji jezdni przy możliwie najmniejszej mocy zainstalowanej i nie przekroczeniu wymaganego poziomu olśnienia.

Wymaga to stosowania opraw oświetleniowych o odpowiednio ukształtowanych bryłach fotometrycznych światłości.

Przeszkody znajdujące się na jezdni przy tak rozwiązanym oświetleniu postrzegane są jako ciemne sylwetki na tle jaśniejszej nawierzchni jezdni. W tym przypadku tworzą kontrast ujemny.

dr inż. Władysław Golik
Politechnika Poznańska
Oświetlenie dróg i tuneli drogowych